یکی از نشانه های کشورهای رشدیافته، تاریخ، تمدن و فرهنگ پویای آنهاست که تاثیر تعیین کننده ای بر باورها، اعتقادات و رفتارهای مردمان آن کشورها گذاشته و آنها را در میان سایر ملل و اقوام برتر و حتی الگویی برای کشورهای توسعه نیافته و یا درحال توسعه قرار می دهد.
اهداف، برنامه ها و مسیر حرکت انسانهای رشدیافته به وضوح نشانگر رشد یافتگی و وجه تمایز روشنی است از فرهنگ غنی در میان تمام انسانهای روی کره خاکی؛ هدفمند بودن فعالیت های اجتماعی، فردی، روابط اجتماعی از شاخصه های فرهنگ و تاریخ و تمدن هر کشوری است. با غور در فرهنگ و تاریخ و تمدن ایران می توان به جرات ادعا کرد که در طول تاریخ و در تمام ادوار فرهنگ رشدیافته و غنی حاکم بر آن توانسته است ضمن الگو بودن برای سایر کشورها و ملل، مردمان خود را نیز انسانهای توانمند، خلاق، نوآور، هنرمند، صاحب فکر، قلم و اندیشه بار آورند که امروزه ما تاثیرات آن را در سایر ملل به ویژه در کشورهای آسیای میانه، قفقاز، ترکیه، هند، مالزی، پاکستان و . . . شاهد و ناظریم. بد نیست در این رابطه به موردی اشاره کنم: وزیر امورخارجه انگلستان در بازدید از نمایشگاه آثار هخامنشی، که در لندن برگزار شده بود، به یکی از مسئولین کشورمان به صراحت اعلام می کنند که من در برابر عظمت تاریخ و تمدن و فرهنگ ایران زمین سر تعظیم فرود می آورم. همچنین شاهد آنیم که چندین خیابان و مراکز علمی- آموزشی در کشورهای مختلف به نام دانشمندان و فرهیختگان کشور ما می باشد و نیز مجسمه های بسیاری از ایشان نیز در اکثر کشورها نصب شده و مورد توجه مردمان آن کشورها قرار گرفته است. آیین و مراسم های خاص ایرانی مانند نوروز نیز در بسیاری از کشورها برگزار می شود و سازمان یونسکو نیز این آیین را به خاطر غنای فرهنگی و پیام آور بودن، به عنوان یک اثر معنوی به ثبت رسانده است.
مردمان ایران زمین در طول تاریخ به هنگام فرارسیدن ایام نوروز آیین و مراسم های بسیار زیبا و باشکوهی را برگزار می کنند از جمله خانه تکانی، تمیز و پاکیزه کردن محیط زندگی خود، پوشیدن لباس نو، آذین بندی خانه، تامین تنقلات خاص این ایام، عیدی دادن، دید و بازدید و . . . .
همچنین در آخرین چهارشنبه سال نیز مراسم چهارشنبه سوری را با شکوهی خاص برگزار می کنند. که مهمترین آنها روشن کردن آتش و پریدن از روی آن با خواندن اشعاری که از گذشته تا به امروز بجا مانده است، "زردی من از تو، سرخی تو از من".
البته در مناطق مختلف ایران با توجه به فرهنگ و سنت و اعتقادات مردمی به خاطر تنوع فرهنگها، مراسم و برنامه ها و حتی سروده های خاص خودشان را برپا می کنند. با این توضیح که آتش در میان مردمان ایران زمین از قدرت خاصی برخوردار بوده و آتش نمادی برای از بین بردن تمام زشتی ها و پلیدی ها و جایگزین کردن خوبی ها و زیبایی ها می دانند. ریختن سردی ها و ناپاکی ها به آتش و گرفتن گرمیت و روشنایی و سرخی از آن به عنوان یک فرهنگ ارزشی در میان ایرانیان است.
نقل است که می گویند: چون مختار، سردار معروف عرب، کسیکه به خونخواهی امام حسین (ع) و یارانش که در کربلا با مظلومیت و شقاوت شهید شدند، قیام کرد و انتقام خون آنها را بازستاند. بنابراین برای تشخیص دادن موافقان و مخالفان دستور داد که شیعیان بر بالای بامهای خود آتش بیفروزند تا مخالف و موافق از هم تمیز داده شوند و این شب مصادف بود با شب چهارشنبه آخر سال و از آن به بعد مرسوم شد که ایرانیان مراسم آتش افروزی را در شب چهارشنبه آخر سال برگزار کنند.
آتش که در اعتقاد ایرانیان مظهر روشنایی، پاکی، سازندگی، زندگی، سلامت،تندرستی و در شرع محمد (ص) از تطهیر کننده هاست و جلوه ای از رحمت خداوند به شمار می آید، بیماری ها، زشتی ها، بدیها و همه آفات و بلایا در عرصه تاریکی است و ظلمت ماوا و جایی دارند به همین جهت است که اهریمن مظهر تاریکی و ظلمت و تیرگی و تاریکی مظهر و جلوه گاه اهریمن است.
به اعتقاد ایرانیان هرگاه آتش افروخته شود بیماریها، فقر، ناکامی و همه بدیها و زشتی ها ناپدید می شوند. پس افروختن آتش، راه یافتن روشنی معرفت در دل و روح است که آثار ناپاکی را از میان بر میدارد. امید است با الهام گرفتن از فرهنگ و سنت و باورهای ارزشی بتوانیم هر روز بیش از روزهای قبل بدیها، زشتیها و تاریکی و ظلمت و سردی و ناکامیها را از میان برداشته و روشنایی، کامیابی و گرمیت و سلامتی را در مسیر حرکت و زندگی خود حاکم و پایدار کنیم!
جشن چهارشنبه سوری همه آریاییان عزیز مبارک!